Fit is da Shit!

22 03 2012

Een jaar geleden liep ik bij de fysio voor rugklachten. Zijn advies was om wat te gaan doen aan de spieropbouw in/rond mijn rug en buik. Daarop mij meteen via bedrijfsabbo ingeschreven bij HealthCity. Inmiddels dus een jaar verder, nog steeds regelmatig last van mijn rug, maar wel stukken minder. Uit mijn Foursquare statistieken kan ik opmaken dat ik 2,3x per week gegaan ben en maar twee weken heb moeten missen ivm vakantie. En niet te vergeten ik ben ook al zo een 40 weken mayor van die tent. Kan je wel zeggen dat ik dat aan het begin ook niet verwacht had dat ik het zo leuk zou vinden of zou volhouden. Benieuwd of ze bij HealthCity ook een CRM systeem hebben dat gaat loeien als ik vanavond binnenloop. Zou wel zo leuk en stimulerend zijn. Denk nu niet meteen dat ik eruit zie als onderstaand plaatje, dat was ook niet het doel, maar een aantal shirts heb ik wel weg kunnen gooien omdat ik daar niet meer in pas. Nou goed mocht je het resultaat een keer willen bewonderen en ben je toevallig ook nog een vrouw …

Advertenties




Opdracht van het Oude Luxor

18 01 2012

Ter gelegenheid van de honderdste geboortedag van Marten Toonder produceert Opus One een nieuwe Bommel-musical, een visueel spektakel van jewelste. Toonder schreef en tekende De nieuwe ijstijd in 1947. (over smeltende poolkappen, daar schreef hij dus in 47 al over). Mij is gevraagd om de sfeer van een koninklijke premiere (jawel onze majesteit zal erbij aanwezig zijn) op de foto te zetten. Ook bij de voorbereidingen gedurende de dag zal ik aanwezig zijn.





Mijn kleine grote vriend

22 11 2011

Vandaag zou mijn kleine grote vriend The Vin 17 jaar zijn geworden. De tijd gaat snel, heel snel. Ik steek zo even een hele dikke kaars aan voor mijn held. Tjees het wordt door de jaren ook niet minder ook. Hoeft ook niet. Ik wil weten dat hij er was, en zal zorgen dat hij ook blijft. Ook wat doen? Dat kan! Steun KIKA! Zoals jullie wellicht al weten, hield ik samen met Vinnie gedurende zijn laatste jaar een blog bij: http://vinniekrispijn.blogspot.com/





PSY van 7 Doigts de la Main (zeven vingers aan een hand)

2 11 2011

Gisteravond was mijn eerste avond als ambassadeur van het Luxor Theater. De missie die ik meegekregen had was: ga naar Delft en bekijk daar PSY van de circustheatergroep The 7 Fingers. Zij komen uit Montreal, is Frans(talig), dus daar heten ze 7 Doigts de la Main (wat dus precies hetzelfde betekend). En tijdens de voorstelling wordt als er gepraat wordt Engels gebruikt, met aandoenlijk Frans accent, dat dan weer wel.
Psy is een fascinerende mix van theater, muziek en halsbrekende toeren, rode lijn zijn de (gespeelde) neuroses van de artiesten en dat zijn er heel wat oa insomnia, verslaving, amnesia, paranoia en hypochondrie.  Allemaal komen ze naar voren. Het is niet echt één verhaal wat verteld word maar zijn eigenlijk korte sketches waar elke keer een van de spelers in de spotlights staat.
Meest onder de indruk was ik wel, waarschijnlijk omdat ik zelf ook een beetje kan, van de jongleur Florent Lestage. Hij liet erg originele manieren van jongleren zien, waarvan ik nog steeds niet snap wat er nu precies gebeurde. En dat is volgens mij ook wat circustheater moet doen, je verrassen en je in een andere magische wereld sleuren waar dingen gebeuren die onmogelijk lijken. Dat is iets wat The 7 Fingers zeker gelukt is. Waarom gaan kijken: Straattheater maar dan anders, goeie muziek, humor, energiek en inspirerend. PSY is nog te zien in Rotterdam in het Luxor van 10 tm 12 november. Voor meer info even deze link volgen. Na de lees meer nog wat bewegend beeld van de voorstelling. Lees de rest van dit artikel »





Yo Yo, Tokyo!

18 10 2011

Er was een moment dat ik mijn VWO diploma op zak had, hier gingen een aantal opleidingstrajecten aan vooraf en had er eigenlijk nooit bij stil gestaan dat school een keer zou ophouden en dat ik door moest naar de Uni. Okay, dacht ik, maar dan wil ik wel iets leuk doen en toen viel mijn oog op Japankunde (ooit eens een foldertje aangevraagd op de Havo en dat was wel blijven hangen, de cultuur en geschiedenis dat raakt iets bij mij.). Japankunde, een tweejarige studie, waarvan niemand mij meldde dat dit eigenlijk een bovenbouw studie was. Om in twee jaar Japans te leren lezen, schrijven en praten, bleek al snel, was wat teveel van het goede. Ben na een half jaar maar een andere studie gaan doen, die geen naam mag hebben. Maar heb in de twee jaar daarna nog wel de cultuur en economie colleges gevolgd omdat ik het interesting vond en omdat het kon.

Al voor deze studiepoging wilde ik al graag eens kijken in het land van de rising sun maar was jaren zo goed als onbetaalbaar en nu is die mogelijkheid dus ineens heel dichtbij gekomen. Kom namelijk net op een vliegticketsite tickets tegen van rond de 500 euro. En zojuist ook een fantastisch capsule hotel gevonden voor maar 29 euro per nacht (alleen voor mannen, dat dan weer wel).  Dit kan ik echt niet laten gaan, ik ben bezig om dromen te verwezenlijken en dit staat heel hoog op de droomlijst, waar eigenlijk alleen de uitnodiging van National Geographic om het zwartpaarsgevlekte boomklevertje diep in het Amazone woud te fotograferen nog bovenstaat.

In New York heb ik twee jaar terug al een super fototrip (droom afgevinkt) gehad maar dat gaat verbleken bij de serie die ik in Tokyo zal schieten. De thema’s schieten al door mijn hoofd.

Vanavond maar eens kijken, wanneer ik dit kan gaan ondernemen. Zitten namelijk, heel vervelend ook nog wat sneeuwtrips aan te komen. Als iemand nog goede tips heeft voor een verblijf in Tokyo dan hoor ik ze graag!

Shinjuku Kuyakushomae Capsule Hotel





Ren je Rotte! (nu even niet)

13 10 2011

Zoals je wellicht al eerder had vernomen was het mijn bedoeling om a.s. zaterdag een memorial run te gaan ondernemen van 23 km, ook wel bekend als het rondje Rottemeren.

Helaas moet ik daar voor nu even van afzien. De afgelopen weken heb ik bij het trainen steeds meer last gekregen van een lopersknie. Een vervelende maar niet blijvende blesure, het enige wat je eraan kan doen is niet teveel lopen en dat is precies wat je niet moet doen als je zo een klere eind wil gaan rennen.

Ik ben bereid om stuk te gaan maar niet kapot!

Oftewel ik stel het even uit, ik blijf in training en hoop voor het einde van het jaar mijn doel aslnog te gaan halen! #fitisdashit!





Op zijn brommer

22 09 2011

22 november is de dag waarop Vinnie 17 jaar zou zijn geworden, ben wel van plan er een feestje van te maken. Elk jaar vier ik het feestje, meestal stil, soms wat stiller . Jarig ben je elk jaar en dood ga je maar 1 keer. Bij Vinnie was dat op 12 oktober 2004, hij stierf aan de gevolgen van leukemie.
Wij als “ooms” keken er al van zijn geboorte naar uit, 17 jaar, dan konden we weer brommer gaan rijden (op zijn brommer) en we zouden hem mee uit nemen en goed aan het bier zetten. Helaas dronken zullen we hem nooit zien, maar lachen doe ik nog regelmatig om zijn rare fratsen en bijzondere invalshoeken.Vinnie, beter bij ons bekend als The Vin, was een bijzonder mens.

Hallo allemaal,
Zo begon hij zijn blog op 1 januari 2004 en dat deed hij elk nieuw blogje weer. Lees de rest van dit artikel »








%d bloggers liken dit: