I’m a winner, baby!

20 09 2011

Nog geen 4 maanden geleden stapte ik voor het eerst weer op een loopband, na een minuut of 5 en 1 km heb ik hem maar uitgezet, zweet, hijgen, vlekken en moe. Dit alles licht geïnspireerd op de de lopers van het roparunteam waar ik aan verbonden was. Zij liepen allen zo een 65 x 1 km. Dat wil ik .. niet perse, maar wilde wel dat ik wat verder zou kunnen komen. Dus werk aan de winkel.
Ik had met trainingsschema’s kunnen gaan werken maar dat is niet helemaal mijn ding, ik loop liever op gevoel. Zo gezegd zo gedaan. Eerst naar Run2Today om een paar goede loopschoenen aan te laten meten. Dat was best makkelijk. Mizonu’s waren de patta’s die ik mocht aanschaffen. En toen maar lopen. Na een twee weken liep ik al mijn eerste 4 km en durfde ik het aan om mee te gaan met de mannen (en dames maar tot op heden nog niet gezien) van de #Heldenrun. (Heldenrun is een inititatief dat is ontstaan vanuit de winkel Local Heroz op de Oppert in Rotterdam centrum. Elke maandag 20.00 spreken ze af onder de Erasmusbrug en lopen zij twee rondjes over de bruggen. Komt neer op een km of 6)
De eerste keer ging prima, werd vriendelijk ontvangen en kon tot mijn verbazing goed meegekomen. Dat vroeg om meer uitdaging en die was snel gevonden. De mannen achter de #Heldenrun hadden een alternatief voor de uitverkochte Dam tot Damloop bedacht nml de Dam tot Rotterdamloop. Van hartje Schiedam naar het centrum van Rotterdam. Niet toevallig is de afstand ook precies dezelfde als de Dam tot Damloop, een schamele 16,1 km.
Whaaaaaaat, 16,1, yep, in goed Rotterdams een kolere eind. Het verst dat ik ooit hardgelopen had tot op heden was een magere 12 km. Okay ik had drie maanden de tijd, een vriendin die het net uitgemaakt had en een naderende herfstdepressie dus genoeg motivatie om vol te gaan knallen (maar wel met enige bedachtzaamheid want alles moest wel heel blijven natuurlijk.) De laatste drie weken ben ik dan ook tijdelijk gestopt met fitness omdat ik mijn trainingstijden wilde wijden aan het lopen en ik mijn herstelpower vol voor mijn benen nodig heb. En het heeft gewerkt.
Afgelopen zondag was het zover, we verzamelde op de Dam in Schiedam om 11 uur en na wat gebrabbel en een lichte warming up gingen we van start. Ik nestelde mij in de achterhoede vast van plan om een gem snelheid van 10 km/u aan te houden en dan van achter langzaam het veld op te slokken (veld was niet bar groot, we waren met ca 20 lopers). Helaas werkte deze tactiek niet helemaal, mijn knie begon kuren te krijgen rond de 10 km en werd echt vervelend rond de 13. De regenbui die zich boven mij ledigde werkte ook niet echt mee. Was niet verfrissend maar ronduit koud, waren mijn benen niet echt blij mee. Ik dacht dat ik mijn snelheid heel veel had moeten laten zakken maar dat viel uiteindelijk nog mee. Gemiddelde over de run 9,42 km/uur gelopen. Kwam wel als een na laatste binnen maar gelukkig is er het motto van de #Heldenrun; “ Iedereen is een winnaar”. Dus bij deze: “ I’m a winner baby!”
Ben ik nu klaar? Nou nee, ik ga door. Ik heb al jaren een volgend doel klaar staan: Het rondje Rottermeren van 23 km. Een rondje dat ik al heb gefietst, geskated (rollerskate en inline), gezeild en geroeid maar dus nog nooit gelopen.
Ik wil dit rondje op gaan dragen aan mijn kleine grote vriend Vinnie, die 12 oktober 2004 aan leukemie overleed en die 22 november 16 jaar zou worden. Ik heb 15 oktober in mijn agenda gezet om dit gaan doen. Ik zoek nog wat mensen die het leuk vinden om mij op deze tocht te begeleiden. Powerrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr!
Hier mijn resultaten van de Heldenrun op Runkeeper.


Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: