AfroCubism – Robeco Zomerconcert

31 07 2011

Eerst mijn kaartjes ophalen, ik was er op uitnodiging. Balkon en dan nog wat, klinkt goed. Op de plek aangekomen blijkt het heel goed. We zitten recht tegenover het podium, twee stoeltjes achter de koninging … als ze er was geweest. Op het moment dat het concert moet beginnen komen niet de artiesten op maar een stem dat het nog even kan duren omdat er een probleem(pje) is met een van de instrumenten.
Eerst nog even een kleine inleiding. In 1996 zouden een groep Malineze muzikanten naar Cuba reizen om daar samen met een aantal bekende Cubaanse muzikanten een album op te nemen. Een geweldig idee maar het werd nooit uitgevoerd omdat de Malinezen om tot op heden onduidelijke redenen nooit in Cuba zijn aangekomen. De Cubaaanse muzikanten besloten toen maar zelf een ander album op te nemen … Buena Vista Social Club, tot op heden het best verkochte wereldmuziekalbum ooit!
Maar nu dik 14 jaar later is het er dan toch van gekomen. AfroCubism is een feit.
Enkele minuten na de stem neemt het concert dan toch zijn aanvang. Zo te horen niks mis met de instrumenten.  Cuba en Mali, er schijnt een oceaan tussen te zitten, maar die plas water is na de eerste tonen snel verdampt. En weer een paar tonen verder zijn de twee landen als versmolten, geweldig hoe de twee muziekculturen elkaar vinden en tegelijkertijd ook alle ruimte krijgen om zichzelf te tonen.
Na een paar nummers krijgen we dan toch nog uitleg over wat er mis was met het instrument of wat nu blijkt de instrumenten. Ze waren er niet! Vrijdag had het gezelschap nog opgetreden in Bristol en zij waren meteen naar Nederland gevlogen, maar hun instrumenten … dus niet.  Lichte stress lijkt mij. En nu is een gitaar of bas nog wel makelijk te vinden in Nederland, maar een ngoni luit waar multi award-winning ngoni meester Bassekou Kouyate op speelt of een kora waar de wereldberoemde Toumani Diabatéen op speelt die haal je niet even om de hoek. Nu hadden ze het geluk dat de zus van Toumani hier in Nederland cultureel attachee is van Mali en na de nodige belletjes is het ze gelukt om toch nog vervangende instrumenten te regelen. Dat het wel erg close was bleek wel uit het feit dat  Toumani de eerste nummers niet meespeelde wat trouwens prima werd opgevangen door de rest van de band. Wat reste was een super swingende avond en wat ik ook nog nooit eerder had meegemaakt in het Concertgebouw bij het laatste nummer stond iedereen op.  Niet voor een staande ovatie maar om met zijn allen mee te swingen op het nummer La Luna van meester gitarist Eliades Ochoa. Een mooie afsluiter van de avond, mij rest nog één ding … morgen de CD halen!

Advertenties

Acties

Informatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: