Hij was niet alleen op deze wereld

24 02 2011

Dan sta je op het punt om weer naar huis te gaan, je update je sociale netwerken, met het feit dat je een topweek in de sneeuw hebt gehad en dan komt er plots een sms binnen van je beste maatje. Was geen reden tot sms, hij wist al dat ik er aan kwam, voelde meteen al wat raar.

Dan lees je het bericht, een voorzichtige inleiding: voordat je het van anderen hoort en dan de naam van een vriend en het bericht dat hij besloten heeft eruit te stappen. Ik kan mijn ogen niet geloven, wist dat er wel het een en ander in zijn personal life speelde, maar dit. Ik stuur hem een sms terug en wordt daarop meteen gebeld. Blijkt dat hij sinds vorige week zaterdag vermist werd, had dinsdag nog een sms gestuurd aan mijn maatje die mij nu op de hoogte bracht of alles goed was. Hij antwoorde kort dat alles goed ging, wilde mij nog niet op de hoogte brengen van de grootse zoekactie die inmiddels opgezet was. Wilde mij daar niet van op de hoogte stellen omdat ik toch niks zou kunnen doen en mijn gedachten bij de vakantie moest houden, daar hij ook wel wist dat ik er echt even tussenuit moest. Wrange voor hem is dat zo als het er nu naar uitziet hij de laatste was die hem zaterdag nog in levende lijve gezien heeft en met hem gesproken heeft zonder dat nou echt duidelijk was dat hij al zover heen was.
Wat ook wel apart is dat hij een week of wat aan mijn vriend zijn snowboards had gegeven omdat hij er de ruimte niet meer voor had en ze niet meer gebruikte.  Mijn maatje heeft nog nooit geboard maar kreeg ze om de prints. Eentje, een Burton freestyle met Haida tekening (westcoast indian style) zou ik deze week meenemen om mee te spelen, maar besloot op laatste moment toch alleen mijn eigen boards mee te nemen. Rare twist.

Gisteren hebben ze hem uiteindelijk gevonden. Zal niet verder op de details ingaan, maar het blijft bizar hoe iemand zo een stap kan zetten, zeker als er ook nog een zoontje in het spel is, waar hij zeker weten zielsveel van hield. Je komt er gewoon niet bij met je gedachten. Tuurlijk ik ben ook wel eens depri en goed ook, worstel ook wel met dingen, maar ik weet altijd dat ik teveel leuke dingen nog ga laten gebeuren, ik hou me altijd voor dat het een moment is en dat er vast weer verrassingen op mijn pad komen die mijn passiecentrum weer weten aan te wakkeren, maar blijft makkelijk praten. Je weet pas wat het is als het te laat is.

Ik had noch een keertje film te goed van hem, ik fixte regelmatig zijn computer of netwerk, wat er trouwens vaak op neer kwam dat ik alleen ergens weer een stekker in moest stoppen. Hij was een klassiek geschoold digibeet. Bv die twee keer dat de adsl kabel er door het stofzuigen uitgetrokken bleek te zijn en hij al een week het net niet op kon, heb ik nog weken om kunnen glimlachen, hij noemde mij altijd zijn computerexpert maar was eigenlijk niet meer dan de kabel-terugstop-man.

Het is wederom het verlies van een goede maat, een gouden kerel met het hart op de juiste plaats. Toen hij een tijdje geleden langskwam kreeg ik nog de complimenten op de wijze hoe ik me uit de stront van mijn vorige woning had getrokken en voor mezelf een paleisje had gemaakt. Had hij dat niet kunnen gebruiken, het zal niet in verhouding zijn geweest met hetgeen hij meemaakte in zijn hoofd.

Echt onwerkelijk, maar helaas hebben we hem niet kunnen helpen, had hij maar een beetje laten zien hoe ver het was, maar zoals je zo vaak hoort hij stond er niet voor open. Van de week ga ik naar Tron en stuur de rekening naar boven!
En morgen is dan al het moment om definitief afscheid te nemen. Wat een week.

En mocht iemand die dit leest ooit het idee krijgen, mijn deur staat altijd open, en je gaat niet naar buiten voor je weer leeft!


Acties

Information

10 responses

24 02 2011
Irfan

Hey Oli,

Het is inderdaad klote om zoiets “mee te maken”. Als je er over wilt praten met een kopje koffie en een peuk weet je mij wel te vinden.

24 02 2011
Wing

Verbijsterd….. jeetje Ol, heel veel sterkte jij en iedereen die hem kende…

24 02 2011
oli4b

Thanks guys!

24 02 2011
sassiepower

Sterkte!
Helaas weet ik uit ervaring hoe het is op deze manier een vriend te verliezen en ook het gevoel dat je zo graag wat had willen doen…

25 02 2011
daphne

shit heh, ineens denk ik als ik dit lees: dit komt teveel overeen met een verhaal dat ik van de week hoorde…
je hebt het toch niet over Remy van A?

Hoe dan ook: JIJ had er niets aan kunnen veranderen. Zijn besluit heeft hij al lang geleden genomen…Nu pas uitgevoerd. Iemand die echt niet meer wil, kun je niet redden….

25 02 2011
Oli4B

@Daphne: yep

25 02 2011
daphne

olli: laat het los….leer ervan, hoe triest ook
elke negatieve ervaring brengt ook iets goeds voort
nu zie je het misschien nog niet, dat komt een keer vanzelf tot je…

mooie verwijzing in je titel van je blog, ik haalde hem er later pas uit…
indrukwekkende beelden van de begrafenis

enige dat je nu nog kan doen, is mooie herinneringen bewaren en er zijn voor de nabestaanden (als je daar contact mee hebt), houdt de herinnering aan iemand levend…
xxx

4 03 2011
Arna

gecondoleerd en veel sterkte !

10 03 2011
Tess

Gecondoleerd, wat een verhaal. Vreselijk, schokkend. Hoe goed we het hebben, een duivel kan je altijd onder de oppervlakte opeten. Ik ook, jarenlang, at mezelf van binnen op. Hoe obvious het voor jezelf is, hoe niemand buiten jezelf het vermoedt tot je er iets over vertelt. Verbaasd zijn ze dan. Gelukkig nu niet meer, mijn duivel is nu een fierce bitch die naar buiten bijt (alleen als het moet ; ) ).

Je verhaal zet mij aan het denken over iemand dichtbij die ook risico loopt.
Wat kan ik doen? Of als het niet ik is (heb het wel eens geprobeerd) hoe kan ik hulp om hem heen creeren? Zodat hij het gevoel krijgt dat hij er bij hoort, iets betekent? Iets waard is?

Reacties graag!! Hier of mag ook anoniem naar mijn mail.

Hartelijke groet van depri ervaringsdeskundige (arent we all) Tess

10 03 2011
Oli4B

Wat kan je doen, moeilijk. Confronteren met hetgeen jij ziet en ervaart, een luisterend oor bieden en dooverwijzen naar profesionele hulp en hopen dat diegene daar voor open staat. Ga ook eens met andere vrienden erover praten, met meer sta je sterker. Maar ik ben ook geen pro, leg het bv eens voor aan je huisarts.
Sterkte!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: