Boarding Bardonecchia – part 3

20 02 2011

garage bar bardonecchiaSupermario heeft mij vannacht met rust gelaten, al duurde het wel even voor ik mij kon ontspannen. Dit omdat ik met Chicchio alias Dj Lonish en zijn vriendin Laura naar de Garage bar was geweest en nu zijn die Italianen al van overdadig licht, in de Garage bar lijkt het of je een hele grote zonnebank binnenstapt. Het idee is dat het een soort American bar is, kosten nog moeite zijn gespaard. Oude motor guzzi in de etalage en de voorkant van een oude Amerikaan die ergens uit de muur komt en heul veul neon. Garage bardonecchiaDe bar wordt ondanks zijn opzet, voor de wereld, alleen gefrequenteerd door de locale snowboarddudes en hun snowbimbo’s. Hoogst haalbare is de blonde chick, maakt niet uit of het door de peroxide komt en daar doen de dames graag aan mee en aangezien er nogal wat helden rondlopen, zijn de perox foxes ruim vertegenwoordigd. De wenkbrauwen verraad ze over het algemeen, hun oogkleur werkt ook niet echt mee. Vermakkelijk is het wel. Ook grappig dat je eerst zo goed als genegeerd wordt, alleen van afstand opgenomen, tot mijn mattie Chicchio #sneeuwheld binnenkomt en mij hartelijk begroet, gevolgd door nog wat maatjes van hem, ook uit de hogere klasse der sneeuwgoden die later binnenkomen. Je ziet die chicks denken, WTF, zou het een bekende Amerikaanse boarder zijn? Dat is natuurlijk het hoogst haalbare voor die peroxide chicks. Helaas voor hen heb ik een iets ander doel in het leven maar we spelen het spelletje natuurljk mee. Je zou er bij geweest moeten zijn. Ik zou de twee plorken (ja ik kijk ook oh oh Shitzo) achter de bar nog kunnen beschrijven, laat ik het erbij houden dat het best knap is om met zo een heroine kop een dubbel d in stand te houden, maar goed clevage is nu eenmaal clevage en al ben ik dan geen #sneeuwgod een afdaling is een afdaling. Mijn punt is er verder niet.
Zonder dat ik het erg heb zit ik al zwaar over mijn biertax heen, ik merk het op doordat ik mijn 3G aanslinger en ga sms-en wat niet de bedoeling was. Laten we het erop houden dat niet te ingewikkeld engels praten erg dorstig maakt en die mediums blijken ruime halve liters te zijn.
Nog een dingetje wat opviel was dat om de 10 minuten de hele bar leeg stroomt om buiten met zijn allen aan een of meerdere joints te lurken, erg werkzaam lijkt het niet aangezien ze allen erg druk blijven en het meurt eerder naar verbrande korstmos, ik zeg geef die pijp maar door aan Maarten. Snap nu ook wel waarom al die Itals volledig van de kaart zijn als ze in Amsterdam op de koffie komen. Zoals gezegd deden de mediums het wel en besloot om niet te laat licht tollend mijn bedje in te gaan, want in de ochtend zou het zonnig zijn en de pistes top geprepareerd. Dat bleek de volgende dag geen verkeerde gedachte.

Om half 10 stond ik op perfect geprepareerde en zonverlichte olympische piste. Kwam daar ook weer de pistefotograaf, maar dan een coole, tegen. Vorig jaar ook vette sessie met hem geschoten en we spreken voor morgen af in het snowparc, heeft daar met een paar #sneewhelden afgesproken bij de big jumps. Vorig jaar erg mooie plaatjes geschoten, ben benieuwd, de voorpspellingen zijn strakblauw. Toch weer heel wat meters gemaakt tot een uur of twee, toen was de koek ook wel op. Rug werkt echt niet meer mee en bovenbeenspier lijkt ook wat gaar en heb daardoor niet de volle controle die gewenst is. Krijg toevallig ook een sms van Serena dat ze eindelijk onderweg naar de berg is. Ik besluit de pijp wederom aan Maarten te geven en als late lunch nog een quatro stagioni naar binnen te moffelen. Als het goed is gaan we vanavond bovenop de berg eten, ik ben benieuwd, hopelijk niet te dol, want wil morgen nog even max van de zon genieten, bedoel die sneeuwdump is leuk, maar een kleurtje zou ook niet verkeerd zijn.

Lig nu in mijn bedje, mooie dag weer maar mijn rug zegt ook wel dat morgen echt zijn laatste dag is. Hoop dat hij woord houdt want wil nog wel even knallen. Vrees dat ik na de terugreis ook meteen maar fysio moet gaan consulteren en hopen dat hij het met een krik en een krak weer werkend krijg. Op zich gaat het boarden wel maar op een stoel zitten is een stuk lastiger en dat is toch wat ik helaas het meeste doe … op een stoel zitten.
Deze namiddag ook weer kunnen genieten van het typisch noord italiaanse aperitivo wat wel iets weg heeft van het spaanse tapas, de hapjes hier gelardeerd met een uitstekende geurende en smakende rode wijn. Na het aperitivo wilden ze mij graag verrassen op een lokale specialiteit en dat dat nou een hobby van mij zijn… verrassingen. Het was een pizzeria, maar dat was niet de specialiteit al was wel verrassend dat de ober als eerste wist te melden dat de pizza’s op waren, geen grap, waar ik dan wel weer hartelijk om kon lachen. Niet dat ik zin had in pizza, daar had ik er de afgelopen dagen al 5 van op, wel elke keer een andere topping genomem, voor de afwisseling.
Nee dan de specialiteit, de bastogne oftewel stok, van een afstand zou je het kunnen omschrijven als een spies, maar hier was het vlees niet opgeprikt maar er omheen gedraaid bestaande uit twee dunne laagjes. Van binnen was dat iets van rundvlees en daaromheen gedraaid een dun gefileerd stuk spek, een soort rundervink dus, qua smaak dan. De stok zou je zo in een vampier film kunnen gebruiken ter doorboring van het niet kloppende hart van de bloedzuigert, best een flink exemplaar.  Dit alles gaar gedraaid boven het houtvuurtje waar ook de pizza in gegaard wordt. Muzikale omlijsting kwam van een flinke flatscreen waar we live het San Remo muziekfestival op konden volgen, blijkt dat ze allerlei liedjes van Marco Borsato vertaald hadden naar het Italiaans. Over verrassend gesproken. Na het heerlijke maal kreeg ik een soort van suikerklontje dat in extreem sterke mint gedrenkt was, geen idee hoe ik het moet omschrijven maar was een soort pepermunt op redbull, stoom kwam bekant mijn oren uit, moet er nog even achteraan wat het precies was.
Daarna nog heel even afterborrel gedaan in de Garage bar met een groot glas Amarone, alwaar ik me kroonde tot mayor, niet dat de Italiaanse barvrouw ook maar iets er van begreep toen ik mijn gratis drink opeiste, maar kan ook zijn dat ze vandaag de heroine spuit rechtstreeks in haar frontale kwab had gepropt, wat een dopey is dat zeg. Op vertrek kwam Luca de fotograaf nog binnen gestrompeld, nadat ik hem vanmiddag had gezien had hij zich ergens in het snowparc flink gebleseerd, kwam iets uit van een backflip, maar kreeg niet duidelijk of hij hem had ingezet of iemand deze op hem geland had.
Nu dus in mijn bedje nog even op mijn iPad te rammelen wat ook niet vanzelfsprekend was, want mijn medebewoonster van het appartement had Angry Birds HD ontdekt …


Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: